جایی که پیاده رو تموم میشه

پایان بکارت.

sana333 — Sun, 26 Jul 2009 09:21:18 GMT

زندگي شبي قشنگه

شب بدر شب قدر يا شام يلدا

قصه يه دل تنگ

دل شيرين دل مجنون دل ليلا

زندگي خواب و خيال

غير از اين حكمتي نداره دنيا

مثل يكنيمكت سنگي

كه نشسته رو تنش سايه رنگي

عاشق سر گشته منم

تو تپش تو نفس تو بقا

كوه و كمر گشته منم

به يمين و يسار و قفا

از كجا بايد بگم ؟؟؟
نميدونم

ديگه باكره نيستم

نه فكرم نه حرفم نه خودم

ناراحت نيستم خوشحالم خيلي خوشحالم اما خسته ام خيلي خسته ام

اگه جسم باكره نباشه مثل يه سيب گاز زده مي مونه كه امكان داره هر لحظه يه نفر ديگه ازت يه گازه ديگه بگيره ؛اما وقتي فكرت باكره نباشه يعني چشمت باز شده يعني رنگ زردي كه پشت رنگ فيروزه اي قايم شده ميبيني،اين بد نيست اصلا بد نيست فقط گاهي اوقات حس ميكني بايد داد بزني از ديده نديده از گفته نگفته بگي،حس ميكني بايد لباس فكرت رو در بياري و هر چي چاقو توي آشپزخونه ذهنت داري توي هوا پرتاب كني و خودت زيرشو بايستي تا شايد از دردات كم بشه.

اما حالا من نمي تونم اين كارا رو بكنم نه توي فكرم نه توي دنياي واقعي همه آدما،آخه مجنون شدم وهزاران هزار تعهد دارم كه حالا كه فكرش رو ميكنم ميبينم من فقط بكارتم رو از دست ندادم بلكه زندگي و تنهاييم رو از دست دادم

ناراحت نيستم چون اين زندگي رو بيشتر از زندگي قبلي و تنهاييم دوست دارم

ولي اي كاش با شناخت بيشتري مجنون ميشدم چون الان مثل يه خمير تازه توي دست مجسمه ساز شدم كه هر جوري مي خواد بهم شكل ميده دور از اين كه امكان داره توي يه لحظه خمير فاسد بشه و خشك بشه(ابرو ريزي ،حرف مردم،نگاه مردم وشكستن خودم البته اينها خيلي وقت كه برام مهم نيست،مثل بكارتم كه هيچت مهم نبود)

اميدوارم كه ورق بر گرده و هر دو خمير بشيم و انقدر بچرخيم تا به هم شكل بديم با در نظر گرفتن همه چيز...

ميدونم كسي وبلاگم رو نمي خونه ام اگه خوندين و بد بود ببخشيد....

sana333 — Fri, 05 Dec 2008 11:03:18 GMT

روزها از پس یکدیگر میگذرند

و من هنوز چون درختی

در میان این پیاده رو

در انتظار نوازش خورشیدم./

گفتگو

sana333 — Tue, 14 Oct 2008 07:29:18 GMT

یکی فریاد سر داد که کو آن که ندای یاری داده بود

جواب آمد تو بنده خوب من بودی

فریاد سر داد اگر خوب بودم پس چرا ندادی آن چه که وعده داده بودی

جواب آمد تو فریب خوردی فریب از کسی که از تو کمتر بود

sana333 — Thu, 02 Oct 2008 21:18:08 GMT

نجات دهنده خسته است

و بندگان هنوز دست به دامانش

غافل از همه چیز

برای آنان که رفتند طلب آمورزش می کنند

تاب

sana333 — Tue, 26 Aug 2008 11:34:15 GMT

مادر بزرگ٬تاب را فرستاد.

خدا نسیم را.

تکان دادن تاب هم با خودم.

حالا درخت دیگر را چه کسی می آورد؟!

عمو شلی

sana333 — Mon, 04 Aug 2008 16:51:13 GMT

حریر تنم با نسیم خنک در حال حرکت

پر از احساس خوب برای زندگی

می خوام آزاد و با نسیم تمام زندگی رو تسخیر کنم

sana333 — Tue, 22 Jul 2008 13:08:18 GMT

بعضی از آدما فقط ازدور قشنگن

همیشه از نزدیک شدن به این جور آدما

و لمس افکارشون پشیمون شدم

دشت رویایی

sana333 — Tue, 01 Jul 2008 06:32:18 GMT

به یاد دارم که روزی رویای این را داشتم که در میان دشتی پر از گل دخترکی باشم ساده

و سبک بال با نسیم بهاری به این و آن سو حرکت کنم

حال آن خیال کودکانه هر روز از ذهن پریشان این دخترک بالغ پاک خواهد شد

ماهی ها......

sana333 — Sun, 04 May 2008 20:14:18 GMT

ماهیها تشنه ترینن

روی لباشون آب و آه

بخت ما هیها سیاه

دیوونه

sana333 — Sun, 27 Apr 2008 17:36:09 GMT

سازم رو توی دستم گرفتم شروع کردم به مضراب زدن

دلم تنگ شده بود

یواش یواش

دو،ر،دو،ر،سی

یادم رفته

کلافه شدم

دوباره مضراب سریع

دیگه دستم جون نداره دیگه مثل قدیما خوب نمیزنم با 10 تا گام خسته شدم

دوباره یه نگاه به سازم کردم حالم خوب نیست حوصله هیچ چیز رو ندارم

دوباره دوباره دوباره

مضراب زدم مثل قدیما به سازم نگاه نکردم

اشک توی چشمام جمع شده بود

سرم رو بالا گرفتم اشکام نیاد پایین

دارم دیوونه میشم دیگه بریدم دیگه حوصله ندارم چرا فقط من باید بار به این سنگینی رو به دوش بکشم

چرا هیچ کس هیچ کاری نمیکنه چرا همه نشستن و قدمهای من رو میشمارن؟

انگشت سبابه من ناخونش کوتاه بود داشتم با گوشت دستم مضراب میزدم

سر انگشتم کبود شده بود

دلم نمی خواست ساز رو کنار بزارم

اونقدر زدم تا آروم شدم

.....