کنار خیابون منتظر ماشین ایستادم.

چند متر بالاتر آقایی با چتر کنار خیابون ایستاده بود.برف می یومد

بعد از نیم ساعت منتظر موندن یه تاکسی جولوی پام ایستاد اون آقا یه کمی جلو اومد ولی وقتی دید ماشین با حظور من پر میشه و قائدتا نمی تونه کنار من جلو بشینه  به جای اول برگشت

برگشتم نگاهش کردم گفتم آقا بیاین  با هم کنار میایم مشکلی نیست.

وقتی بر گشتم طرف ماشین دیدم خانومی که روی صندلی عقب نشسته بود نگاه بدی کرد(منم پر روبه رو نیوردم)

یه کم جلو تر خانوما پیاده شدن و اون اقا با تشکر رفت عقب نشست

مقصدمون یکی بود با هم پیاده شدیم

از ماشین که پیاده شدم کلام رو گذاشتم روی سرم دستم رو توی جیبم گذاشتم و شروع کردم به قدم زدن مثل همیشه سریع راه میرفتم

اقاهه پشت سرم داشت می یومد خودش رو بهم رسوند  و چتر رو اوردبالای سرم و همزمان گفتمی تونم چتر رو بالای سرتون بگیرم؟؟

گفتم ممنون اینجوری راحت ترم(قدم زدن توی پیادهروی باروونی رو دوست دارم البته بدون چتر)

گفت کنار خیابون که ایستاده بودین خواستم این کارو انجام بدم ولی ترسیدم ناراحت بشین

گفتم منم ترسیدم بهتون بگم سوار شین آخه همه آدما ظرفیتش رو ندارن

گفتم غکر کنم اگه بهتون نگفته بودم سوار شین هنوز کنار خیا بون ایستاده بودین

گفت۱۰۰٪

گفت دانشجویین ؟:گفتم نه بیکارم

گفت چی خوندی؟:گفتم گرافیک

گفت هنرمندی پس

گفتم اگه خدا قبول کنه

گفت من زبان خوندم . نفر دوم دانشگاه آزاد سال ۷۴ بودم.همه فکر می کردن من درسم رو ادامه میدم و استاد دانشگاه میشم ولی من وقتی لیسانس گرفتم وارد بانک شدم و برای بانک کار می کنم

گفت هنرمندا معمولا ساز هم میزنن شما....؟؟

گفتم دو سال پیش سه تار میزدم ولی دیگه نمی زنم(یه ذوقی کرد خودم توش موندم)

گفت چرا ؟؟گفتم ساز دست گرفتن روحیه  همراهی سازو می خواد که من ندارم 

گفت منم سه تار می زدم ولی یه ۲ ماهی هست شروع به زدن تار کردم ۳تا سه تار خیلی خوب هم دارم

رسیده بو د به مقصدش گفت من خونم توی منطقه بالاست اینجا اومدم خونه پدرم

گفت اگه سازتو توی دستات نگیری و گرمش نکنی سازت قهر می کنه فامیلشو گفت و ازم خواست برای دیدن آخرین جلسه تار با استادش برم

خداحافظی کرد و رفت

منم به راهم ادامه دادم "مثل همیشه"

(یه چیزی رو توی وجودو زنده کرد"نوای سازم" هم قدم خوبی بود)